Laatste post van 17 mei, en het is nu 2 januari 2026.... oeps

. Is er dan niks gebeurd sinds Ite mijn auto bij Arnold heeft neergezet? Zeker wel, de auto is zelfs al weer meegeweest met de jaarlijkse Eifeltour in september, maar daarover later meer. Hoogste tijd voor een eerste update.
Medio mei is de auto naar Friesland gebracht. Arnold heeft teveel te doen om zich te vervelen, dus ik beheers mijn nieuwsgierigheid en laat hem lekker z'n gang gaan. In het eerste weekend van juni is het evenement Historic Zandvoort op het circuit, waar Jeroen een eigen forum-community gedeelte heeft geregeld (check
dit topic over het 2026-event en meld je aan als je er dit jaar bij wil zijn):
Koos is er die dag ook en hij laat me vanaf het moment dat hij daar is tussen de regels door weten dat hij meer weet over mijn auto. Maar ja, te leuk natuurlijk om mij even fijn in die spanning te laten. Maar, even later pakt hij z'n telefoon en laat me
dit filmpje zien....: het rode monster loopt weer! Man, wat ben ik daar blij mee! Maar het was niet bepaald een walk in the park, begrijp ik al snel. Er was ook niet echt 1 aanwijsbare oorzaak waarom de auto niet wilde blijven lopen. Er zat volgens Arnold en Koos niks anders op dan echt vanaf de basis alles opnieuw na te gaan lopen. Koos vult vast aan wat ze precies allemaal tegenkwamen, maar dat liep uiteen van een gaar contactslot tot onregelmatigheden bij de ontsteking, de rotor die rare kuren vertoonde en alles wat daar tussen zat. Een (ik citeer) "clusterfuck of events", dus. Zoals bijvoorbeeld ook dit:
Injectoren voor alle zekerheid vervangen door nieuwe, nadat Arnold's testopstelling van de oude twijfels brachten over de correcte werking ervan.
Ook in de spiegelbediening zat een elektrische gremlin, die (vooral) de rechterspiegel op de raarste momenten onbedoeld deed bewegen (was al bekend, maar toch). Daar zaten ook meerdere draadbreuken en het rubber waar de draadboom door de opening in de deur komt was weg, waardoor de draadboom dus bij openen en sluiten van de deur telkens op het ijzer schuurde. Ook geen recept voor succes, dus dat moest ook hersteld.
Maar goed, de auto loopt. Had in dat bewuste weekend in juni nog wel wat fijnafstelling nodig, en er moest een verse APK op (die was na bijna 3 jaar stilstaan en schorsing van het kenteken uiteraard verlopen). Dat zouden Arnold en Koos nog verzorgen; zo gezegd - zo (niet) gedaan. Zou te makkelijk zijn. Uitslag keuring: afgekeurd. Lichtbeeld van 1 van de koplampen (eenvoudig op te lossen), kromme velg aan de voorzijde (was bekend, maar ook al wat langer aanwezig en eerder niet op afgekeurd) ,maar het ergste was wel dit:
Maar goed, we kennen Koos intussen. Die regelde met Arnold dat m'n auto diezelfde middag nog in zijn loods kwam te staan en daar heeft hij tot laat in die avond met bloed, zweet en tranen aan deze rotte plek in de chassisbalk gewerkt. Er was overduidelijk al eens eerder op de slagers-methode aan deze zelfde plek "gewerkt", door er gewoon wat blik overheen te bakken.
Dat moest dus eerst weg.
Waarna met het nodige verdere slijp- en peuterwerk in het bestaande beschuit het volgende overliet:
Koos zou Koos niet zijn, dus dit heeft hij in 1 avond op welhaast magische wijze weten te herstellen, binnen de grenzen van wat hoognodig en mogelijk was.
Hiermee is het voorlopig dus weer (meer dan) goed, maar ik heb intussen via Jan al een beter stuk chassisbalk gekocht. Dat ga ik met wat hulp netjes maken en dan kijk ik Koos nog eens lief aan om het met zijn expertise tot een goed eind te brengen. Maar voor nu was het goed genoeg.
De auto kon redelijk snel terug voor een herkeuring (op de Alpina's van Arnold, want een kromme velg was ff niet zo snel te herstellen). Zoals te verwachten nu wel in orde, dus ook de APK was gefixt. Op 21 juni met Roland samen naar Arnold om daar eindelijk, eindelijk, m'n geliefde (en soms gehate

) e21 weer op te halen. Uurtje of 10, half 11 bij Arnold. Bakkie koffie in de tuin in het zonnetje, en toen was het wel echt tijd om 'm met ogen en oren te zien en horen lopen. Starten, beetje aandringen en lopen. Oei, wat was dat fijn om te horen en wat was ik blij. Met al het werk, met het doorzettingsvermogen, het logisch denken en vooral de wil van Arnold en Koos om het voor elkaar te maken. Testrondje naar de loods van Koos dan maar. Na het allereerste testritje nadat de motor in augustus '24 was vervangen, was dit voor het eerst dat ik weer in m'n eigen e21 reed. En hij reed echt heel lekker, met de nieuwe motor ook veel feller en met veel meer trekkracht. Wat een feestje. Er zat nog wel een kleine hickup in de motor, zo rond de 2.500 toeren maar we zouden eerst maar 's gaan rijden. Vertrek bij Koos naar huis:
In de loop van de middag waren we in het Woerdense. Helaas was het hikje wat er in zat niet minder geworden, maar erger. Naarmate de motor warmer werd, stotterde hij steeds steviger in het toerengebied tussen 2.400 en 2.700 toeren. Toch maar af en toe even mee rijden, soms beetje in de omgeving van Woerden
en een paar keer mee naar werk, maar het werd helaas niet minder. Arnold wilde dat graag zelf alsnog proberen op te lossen, dus eind augustus met de e21 terug naar Friesland. De kromme BBS had ik intussen in Amsterdam laten herstellen.
Opnieuw zaken controleren, de druk op de K-Jet, proberen met afstelling zaken in orde te krijgen, checken en opnieuw afstellen van de ontsteking. En bij dat laatste viel opeens op dat, precies in het kritische toerengebied tussen de 2.400 en 2.700 toeren er een flinke plof te horen was. Arnold (en Koos die er intussen ook bij was) constateerden dat de ontsteking juist daar niet geleidelijk meeliep, maar een soort van "versprong". Het probleem zat 'm dus in de vervroeging en verlating. Arnold had nog een ander exemplaar op de plank liggen, die gemonteerd en dat leek even goed te gaan. Maar na een paar testrondjes en -kilometers bleef het probleem helaas bestaan. Het was intussen avond dus met veel meer wijsheid ben ik naar huis gereden. De auto rijdt 95% goed en we besloten eerst maar 's te kijken hoe hij zich in de Eifel zou houden. Daar kom ik op terug, wordt snel vervolgd.
Greetz,
Walter.